Hond en vriend!!!…

 

30-06-1994……SAM……26-11-2011.

Je was en bent nog steeds onze kleine vriend…
je voelde als er verdriet was…
je wist met je kleine natte neus te troosten…
je wist wanneer er blijdschap was
je gaf veel liefde en kreeg veel liefde…
je wist en kon meer dan we dachten.
Je was één en al energie!…

Je werd oud, maar
je had nog zoveel wilskracht…
je lichaampje werd dunner…
je werd moe en wilde niet meer wandelen,
je wilde graag bij ons liggen…
je wilde ons horen en zien…
je wilde slapen…
je kon niet meer…
In onze armen…ben
je voor altijd gaan slapen!!!….

Het is stil in huis…het is leeg in huis.
Soms hoor ik je nog…
soms voel ik je nog…
soms ruik ik je nog…
soms praat ik nog tegen je…

Lieve SAM…

Liefde heb je gegeven.
Liefde heb je gekregen.
Jaren hebben we van je genoten.
Bedankt dat je zolang bij ons was
en onze kleine vriend wilde zijn!!!…

 

Advertenties

De vier jaargetijden…..

Jaar in jaar uit komen ze terug de,

Lente…
Zomer…
Herfst…
Winter…

Wat een jaargetijde met je kan doen…

Jaar in jaar uit laten we ons verrassen door de vier jaargetijden.
De winter die voorlopig weer afscheid van ons heeft genomen, en waar je  niets voor hoeft te doen om de lente weer tevoorschijn te laten komen, de natuur gaat zijn eigen gang.
De lente die je laat zien en ruiken dat alles om je heen aan het veranderen is….
De voorjaarsbloemen die hun best doen om de wereld weer wat kleur te geven, de vogels die je al vroeg in de morgen wakker maken door het hoogste lied te zingen, de lammetjes die dartelen in de wei.
Het daglicht laat je s’avonds langer van dit alles genieten, het haalt je naar buiten.
Het kan regenen, maar de zonnestralen die daarna komen kunnen je verwarmen en omarmen, waardoor je weer nieuwe energie krijgt…
De energie die er soms niet is en wat je onrustig maakt, waar de winter dan nog een schepje bovenop doet door het korte daglicht wat je te zien krijgt en het dan soms in je hoofd net zo donker is als daar buiten.

Je wilt nu even geen winter, geen herfst en voorlopig ook nog geen zomer, je wilt de natuur zien veranderen, net als bepaalde situaties in je leven ook aan het veranderen zijn…
De lente is mooi…de lente is fris…de lente is nieuw…

Je gaat fietsen…
Je kunt zelf de richting bepalen, je neemt een rechte weg die je kunt overzien en waar de weg aan weerszijden omringd is door omgeploegde weilanden, er is niet zoveel te zien op een enkele vogel na.
Het voelt wel vertrouwd je kunt zo alles goed overzien en fietst er flink op los, dan begint de verveling parten te spelen  terwijl je fietst begin je te piekeren…..
Je ziet die kuil in het wegdek niet en voordat je er erg in hebt lig je op het asfalt, gelukkig kom je goed terecht en kijk je snel om je heen of niemand het gezien heeft want dat zou toch een ‘afgang’ zijn.
Je staat op en wilt je weg vervolgen als je een eindje verderop een weggetje ontdekt  waar je niet ver in kunt kijken door de bochten die erin zitten en de struiken aan weerszijden.

Durf je dit weggetje in te slaan? ondanks dat je niet in de verte kunt kijken…
Je neemt de gok…en ziet al snel dat het een weggetje is met struiken waar de groene blaadjes aan het uitkomen zijn wat is dit mooi en fris, je fietst verder en ziet een slootje waar de dotterbloemen hun gele bloemblaadjes uitgevouwen hebben, en staan te pronken om gezien te worden.
Je komt weer op een recht kaal stukje weg, je wilt dit even niet je wilt de lente zien en ruiken en ervan genieten, dus sla je weer een nieuwe zijweg in.
Wat je daar allemaal tegenkomt, had je niet verwacht veel kuilen in de weg en de struiken waar de frisse groene blaadjes al aan komen zitten ook vol doornen, geen bloemetje te zien.
Je wilt weer terug naar het mooie weggetje, maar met  de nieuwsgierigheid naar wat je nog verder op deze weg tegen zult komen fietst je toch verder.

Al snel gaat de weg over in een zandpad, het is mul zand dus moet je afstappen en dat verplicht je om je heen te kijken…ondanks het kleurloze zand onder je voeten zijn er de groene bermen die weer kleur aanbrengen, een groot heideveld met schapen en hun dartelende lammetjes laten me zien dat het lente is. Een boomstronk ziet er uitnodigend uit om even op uit te rusten.

…Soms zijn er geen woorden nodig en is stilte voldoende…

Het is een vlinder die je weer naar de werkelijkheid maar ook naar de natuur terug brengt je weet dat zo’n mooie vlinder maar een paar dagen leeft, toch fladdert ze met haar mooie tere vleugeltjes de wijde wereld in…wat een lef voor zo’n klein teer beestje.

Je fietst weer naar huis, je kijkt om je heen….Wat voor weg je ook inslaat de nieuwe frisse kleuren die de lente je laat zien en ruiken, koester je en neem je mee op je levensweg.

…Laat de zon je verwarmen.
…Laat de zon je omarmen.

2011…….een nieuw jaar…….

Vrij zijn…..
Je vrij voelen….
Wat is vrijheid…..

 
Een week na het oorverdovende geknal van vuurwerk waarmee we het het nieuwe jaar
begonnen zijn.
Zijn we weer vrij……
Vrij van de witte wereld…..
Hier en daar ligt nog een hoopje sneeuw waaraan je kunt zien dat er heel veel
gevallen is.
Mooi wit was de wereld, sprookjesachtige taferelen hebben we kunnen aanschouwen.

Helaas heeft al dit moois ook mensenlevens gekost.
Mensen die op weg waren …..
en overvallen werden door de gladheid.

Dus vooral bevrijd te zijn van de ijslaag die op wegen en paden aanwezig was.
Vandaag hoeven we niet heel voorzichtig de deur uit te gaan.
We kunnen weer zonder angst voor gladheid de auto pakken.
We kunnen weer spontaan naar buiten, zonder erbij na te denken wanneer de sneeuw
of ijzel die werd voorspeld jou woongebied zou bereiken.

Laten we van deze vrijheid genieten, want het is en blijft nog steeds winter !!!

Groen is de wereld……

De resten van het vuurwerk waarmee  2011 is ingeluid zijn zichtbaar geworden.
Hier en daar liggen nog wat verdwaalde vuurpijlen.
Roodgekleurde plekken op straat laten zien dat er menig rotje, of duizendklapper
is afgegaan.

…….2011…..

Een nieuw jaar….

Wat verwacht je van het nieuwe jaar ?
Verwachten !!!…..Hopen!!!….
Dat…..
….De politiek zijn uiterste best doet om Nederland zo te regeren dat we met trots
     kunnen zeggen : ‘ hier hebben we voor gekozen ‘.
….We zelf ook onze verantwoordelijkheden in de maatshappij kennen en daarmee
     aan de slag gaan.
….We inzien dat dit vaak heel dichtbij kan zijn waar we kunnen beginnen.
….We dan merken dat het een goed gevoel geeft bezig te zijn met mens en aarde.
….De tegenslagen, die we op onze weg in het nieuwe jaar tegen komen,
     de baas te kunnen.
….We negatieve energie om kunnen zetten in positieve enegie .

Een nieuw jaar…..

We staan met de rug naar het verleden,
Dus met het gezicht naar de toekomst.

Gaan we ervoor ???……

Sam ons hondekind……

Hij is vijftien jaar…….

Onze kleine Sam, een kruising tussen een Maltezer leeuwtje en een Yorkshire terrier.

Zijn jaren beginnen te tellen…..

Niet aan denken……
of juist toch…..

Sam is gelukkig nog zo duidelijk aanwezig en laat zich ook zeker wel horen als hij dat nodig vind.

Sam kwam als drie jarig hondje bij ons, vanuit een dierenopvanghuis.
Met duidelijk een eigen karaktertje en bepaalde eigenschappen waar we niet van op de hoogte waren.
Het bekende postbode verhaal, alles wat door de brievenbus komt wordt met grof geweld door ons klein mormel ontvangen.
En oh wee als de bel gaat dan wordt het een spelletje wie het eerst bij de deur is, als Sam degene die aan de andere kant van de deur staat niet kent laat hij dat ook wel weten .
En hoezo….ik hou niet van honden laat dit niet tot Sam zijn oortjes doordringen, want dan wil hij juist graag bij je zijn en anders vertoond hij zij kunstjes wel om je te imponeren….
Dit klinkt  misschien alsof wij een klein monstertje in huis hebben, maar niets is minder waar.

1030334_img

 

Hij is erg lief en aanhankelijk…..
ook naar een ander toe, maar wil zo langzamerhand toch het liefst bij ons zijn.

Sam troost…. als je verdrietig bent.
Sam is blij als jij blij bent …..
Sam gaat als wij  slapen heel stilletjes op het voeteneind liggen…..
Sam is een levende knuffel….
Sam is ons lief hondekind….

Sam wordt doof……
Sam krijgt staar op zijn oogjes….
Sam heeft verlatingsangst….
Sam huilt zachtjes als hij iets wil en wij het niet direkt begrijpen…..
Sam heeft epeleptie……(gaat gelukkig goed met medicijnen)
Sam is ons lief hondekind….

Sam ….we zullen er voor je zijn, zolang je bij ons bent.
……Jij ook voor ons ??……

Ben je er weer ???????

Daar is ze weer….

Eerder schreef ze over haar negatieve celletjes, en haar positieve celletjes….ze waren vrienden geworden.
Helaas…. de negatieve celletjes, hielden zich niet aan hun woord, ze treiterden de positieve celletjes, die toch nog niet zo heel sterk bleken te zijn.

Het voelde niet goed voor haar, er moeten nog niet te veel opstakels op haar weg komen, want gegarandeerd dat ze daar over struikelt en plat op haar "snuffert" gaat.
Eerder deed ze er heel lang over om weer overeind te komen, nu klautert ze al sneller overeind, maar heeft dan toch weer behoorlijk veel tijd nodig om te zeggen …hier ben ik weer…

Maarrrr …hier is ze weer… wetende dat de negatieve celletjes nog steeds op de loer liggen, dus het blijft uitkijken.

Officieel heeft ze nu ook haar laatste "werkdag" gehad  (na anderhalf jaar, om gezondheidsredenen uit de roulatie geweest te zijn, heeft ze er zelf een punt achter gezet)
Na achtien jaar met veel plezier in de mode  gewerkt te hebben met  leuke, lieve collega’s valt het haar toch zwaar om afscheid te nemen….het echte afscheid moet nog komen…dat is nog een verrassing, dat is toch ook weer heel erg………….leuk………….

Ze gaat nu eerst met manlief nog en paar weken uitwaaien op het eiland Texel  fietsen als het weer het toe laat en wandelen, want dat is toch nog steeds het beste medicijn voor haar.
Het hoofd schoon/leeg laten waaien…weg met die negatieve cellen ….

                                 ………..Ze wil er weer helemaal zijn……….

…De Tijd…

Een jaar…een maand…een dag…een uur…een minuut…een seconde…dat is tijd… de tijd die doorgaat wat er ook gebeurt …de tijd gaat door…

…Tijd…een kort woordje, met heel veel inhoud.

…Het wordt tijd om voor jezelf op te komen,
…het wordt tijd dat anderen dat aan je merken
…het wordt tijd om in de spiegel te kijken,
…het wordt tijd om te vergeten,
…er komt een tijd om te vergeven,
…het is nu tijd om te zeggen…..

dat er heel veel lieve mensen naast je staan als je een moeilijke periode in je leven doormaakt, er zijn ook mensen waarvan je denkt dat ze naast je staan als je een moeilijke periode in je leven doormaakt.
Je bent blij met de lieve mensen die met je meeleven en meedenken, ook al begrijp je heel goed dat het voor een ander heel moeilijk is begrip en geduld op te brengen als het zo lang duurt voordat je weer de energie hebt om energie in de ander te steken…..sorry……. je bent teleurgesteld in de mensen die dat niet op kunnen brengen.
Je gaat verder met aan jezelf te werken, je gaat ervoor,maar dat kost  …tijd…
Hoelang dit gaat duren ???

              …..De tijd zal het leren…..         

Plassen !!!

Hier spreekt een meisje van zo’n ..tig.. jaren, ze heeft de overgang "menopauze" inmiddels  achter de rug met de nodige opvliegers en alles wat daarbij hoort!!!!!!!!!!!!
En wat er daarna met je lichaam gebeurd,  wat dit meisje in levende lijve nu mee maakt vertelt ze…..
Sorry meisjes die nu nog lang niet met dit fenomeen bezig zijn of te maken willen hebben, wil je het toch lezen lees dit stukje dan met een knipoog.

Dit gaat over plassen ja jullie lezen het goed, nog steeds verder lezen …..???  okxe8 dan.
Veel water drinken is voor iedereen goed maar ik ga al heel wat jaartjes mee en dan word je vochthuishouding ook wat minder, dus veel water drinken om alles op pijl te houden is goed voor je lijf en leden. Voor mij geen straf ik drink graag water en dan liefst lauw water.
Maar ja als je veel water drinkt en de blaas ook de rek wat uit is, moet je ook veel plassen,
als je thuis bent is dat geen probleem met twee wc’s in huis, maar als je onderweg bent kan dat wel eens een probleem zijn, nou ja een probleem !!!!
Een lange rit in de auto moet vaak onderbroken worden voor een sanitaire stop, bij een bezinestation of een retaurantje allemaal te doen toch ? Maar wat nu als je een strandwandeling maakt en overal mensen, lopen en kinderen spelen en er een koude wind waait……..Ja toch de duinen maar in, en er maar niet bij stilstaan wat de mensen denken waarom dat mens alleen de duinen in gaat, wat ook nog verboden gebied is …plassen…hoognodig.
Dan de wandelingen die dit meisje zo graag doet.
Ben je thuis en paar keer naar de wc geweest en ga je dus met een lege blaas op stap met je wandelvriendin, die ook vaak haar blaas moet legen, ook al een jaartje ouder dus.
Vaak is er geen gelegenheid om te plassen net als je hoognodig moet en wandelvriendin ook hoognodig moet, weer die mensen die wandelen ook zo fijn vinden en net daar zijn waar wij ook zijn,  daar bij die bosjes zou dat kunnen !! even wat sneller lopen …..ja alletwee de bosjes in naast elkaar, zien jullie het voor je ? het was net een beekje wat daar stroomde en wij lagen dubbel van de lach met onze blote billen in de stekels, maar we moesten opschieten want de andere wandelaars kwamen snel dichterbij, net op tijd kwamen we samen de bosjes weer uit, wat zouden die wandelaars gedacht hebben !!! maar mensen wij moesten… plassen… hoognodig.

Wie nog geen "menopauze" heeft doorgemaakt kan ik een goed advies geven…ga alvast goed je bekkenbodemspieren trainen, kun je later vast je plas langer ophouden dan dit meisje….