De vier jaargetijden…..

Jaar in jaar uit komen ze terug de,

Lente…
Zomer…
Herfst…
Winter…

Wat een jaargetijde met je kan doen…

Jaar in jaar uit laten we ons verrassen door de vier jaargetijden.
De winter die voorlopig weer afscheid van ons heeft genomen, en waar je  niets voor hoeft te doen om de lente weer tevoorschijn te laten komen, de natuur gaat zijn eigen gang.
De lente die je laat zien en ruiken dat alles om je heen aan het veranderen is….
De voorjaarsbloemen die hun best doen om de wereld weer wat kleur te geven, de vogels die je al vroeg in de morgen wakker maken door het hoogste lied te zingen, de lammetjes die dartelen in de wei.
Het daglicht laat je s’avonds langer van dit alles genieten, het haalt je naar buiten.
Het kan regenen, maar de zonnestralen die daarna komen kunnen je verwarmen en omarmen, waardoor je weer nieuwe energie krijgt…
De energie die er soms niet is en wat je onrustig maakt, waar de winter dan nog een schepje bovenop doet door het korte daglicht wat je te zien krijgt en het dan soms in je hoofd net zo donker is als daar buiten.

Je wilt nu even geen winter, geen herfst en voorlopig ook nog geen zomer, je wilt de natuur zien veranderen, net als bepaalde situaties in je leven ook aan het veranderen zijn…
De lente is mooi…de lente is fris…de lente is nieuw…

Je gaat fietsen…
Je kunt zelf de richting bepalen, je neemt een rechte weg die je kunt overzien en waar de weg aan weerszijden omringd is door omgeploegde weilanden, er is niet zoveel te zien op een enkele vogel na.
Het voelt wel vertrouwd je kunt zo alles goed overzien en fietst er flink op los, dan begint de verveling parten te spelen  terwijl je fietst begin je te piekeren…..
Je ziet die kuil in het wegdek niet en voordat je er erg in hebt lig je op het asfalt, gelukkig kom je goed terecht en kijk je snel om je heen of niemand het gezien heeft want dat zou toch een ‘afgang’ zijn.
Je staat op en wilt je weg vervolgen als je een eindje verderop een weggetje ontdekt  waar je niet ver in kunt kijken door de bochten die erin zitten en de struiken aan weerszijden.

Durf je dit weggetje in te slaan? ondanks dat je niet in de verte kunt kijken…
Je neemt de gok…en ziet al snel dat het een weggetje is met struiken waar de groene blaadjes aan het uitkomen zijn wat is dit mooi en fris, je fietst verder en ziet een slootje waar de dotterbloemen hun gele bloemblaadjes uitgevouwen hebben, en staan te pronken om gezien te worden.
Je komt weer op een recht kaal stukje weg, je wilt dit even niet je wilt de lente zien en ruiken en ervan genieten, dus sla je weer een nieuwe zijweg in.
Wat je daar allemaal tegenkomt, had je niet verwacht veel kuilen in de weg en de struiken waar de frisse groene blaadjes al aan komen zitten ook vol doornen, geen bloemetje te zien.
Je wilt weer terug naar het mooie weggetje, maar met  de nieuwsgierigheid naar wat je nog verder op deze weg tegen zult komen fietst je toch verder.

Al snel gaat de weg over in een zandpad, het is mul zand dus moet je afstappen en dat verplicht je om je heen te kijken…ondanks het kleurloze zand onder je voeten zijn er de groene bermen die weer kleur aanbrengen, een groot heideveld met schapen en hun dartelende lammetjes laten me zien dat het lente is. Een boomstronk ziet er uitnodigend uit om even op uit te rusten.

…Soms zijn er geen woorden nodig en is stilte voldoende…

Het is een vlinder die je weer naar de werkelijkheid maar ook naar de natuur terug brengt je weet dat zo’n mooie vlinder maar een paar dagen leeft, toch fladdert ze met haar mooie tere vleugeltjes de wijde wereld in…wat een lef voor zo’n klein teer beestje.

Je fietst weer naar huis, je kijkt om je heen….Wat voor weg je ook inslaat de nieuwe frisse kleuren die de lente je laat zien en ruiken, koester je en neem je mee op je levensweg.

…Laat de zon je verwarmen.
…Laat de zon je omarmen.

12 thoughts on “De vier jaargetijden…..

  1. Lieve Hanny, je beschrijft hiermee vele gevoelens van jezelf(denk ik dan he)op een wel erg mooie manier.
    Wanneer de verveling toeslaat is het goed om het lef te hebben om eens een “andere weg” in te slaan.Fijn dat jij dat weer durft Hanny,je zelfvertrouwen wordt er alleen maar groter van meis!
    Dikke knuffel van mij.

  2. Snik….. elke weg is er met een doel aangelegd en op elke weg is dus veel te zien en te leren…
    En ja die vlinder….synoniem voor het besef dat elke weg, ondanks die doornen, toch de moeite waard is.
    Ik wens jou (en mij) het lef van die vlinder toe!

    Dikke knuffeeeeeeelllll

  3. In gedachte fiets ik met je mee, die lange weg en die kleine paadjes vol verrassende geuren en kleuren. Je weet het zo te beschrijven dat ik de bladeren over mijn gezicht voel terwijl ik langs fiets. Een leuke virtuele ervaring.

    Kijk Hanny, van mij mag je elke week zo’n stuk schrijven. Het valt me altijd lang te wachten voor er weer een stukje verschijnt. Ik ben een ongeduldig Platootje.

    Hoe dan ook: met plezier gelezen.

  4. Nou Hanny, omdat er nog steeds geen stukkie is hier, wens ik je vanaf deze plaats maar een fijne WM. Geniet er van, Kaatje ook. Het wordt in elk geval mooi weer.

Spreken is Zilver, Zwijgen is Goud. Zo leuk.... dat jij mij bezighoudt!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s