Een knipoog!!!

Heet het “toeval” of is er echt iets tussen hemel en aarde??

Gedachten….
ze komen, ze gaan….

Het is een mooie dag in het vroege voorjaar van 2003.
Ze heeft een vrije dag een dag die ze gezellig met en bij haar ouders door wil brengen dus hup in de auto en rijden maar, tijdens de autorit verheugd ze zich op het samenzijn.
Gezellig…samen koffie drinken, samen een eind wandelen met de nodige verhalen die loskomen, samen  boodschappen doen.
Waar haar ouders normaal altijd alle boodschappen met de fiets moeten doen, kunnen ze nu fijn met de auto en dat is als je de tachtig gepasseerd bent  een heerlijk verwenmoment.
In de supermarkt, maken moeder en dochter grapjes over de hoeveelheden die ingekocht worden ze hebben veel plezier samen. Terwijl  moeder peinzend bij de vele soorten frisdrank staat spreekt een dame dochter met een glimlach aan…Ik hoorde u net zo gezellig en met veel plezier met denk ik uw moeder omgaan, fijn om dat te zien en te horen, mijn moeder leeft helaas niet meer ging de vrouw verder ik mis haar zo en wordt emotioneel bij het zien zoals jullie met elkaar omgaan.
Koester deze momenten ging ze verder en ik hoop dat u nog heel lang van uw moeder en uw moeder van u mag genieten….Kende je die mevrouw vroeg  moeder, nee moeder ik kende haar niet maar het was een lieve aardige dame.

Wat niemand had verwacht….komt als een donderslag bij heldere hemel na een ziekbed van 7 weken is daar in augustus 2003 het verdrietige afscheid van moeder de zo lieve sterke krachtige moeder….die sterft aan kanker.

Vader moet verder maar mist zijn “grijze duifje” zoals hij moeder vaak noemde, hij heeft verdriet heel veel verdriet maar weet ook dat zijn kinderen niet iedere dag bij hem kunnen zijn.
Hij moet hulp aanvragen bij thuiszorg….alles wordt geregeld.
De eerste kennismaking met de dame van de thuiszorg die vader gaat helpen is heel fijn en plezierig verlopen zo verteld hij door de telefoon.
Nu wil het “toeval” dat de dame van thuiszorg met enige regelmaat ook de dinsdagochtend bij vader zal zijn waar ook dochter sinds moeder haar overlijden iedere dindag bij haar vader is

Een dinsdagmorgen, ze is op weg naar haar vader tijdens het uurtje rijden gaan haar gedachten hun  weg net als de weg die ze rijd via vele mooie dorpen in Friesland, ze weet…vader wacht op haar…
Ook zal ze vandaag voor het eerst vaders thuiszorgdame ontmoeten, ze is ook wel een beetje nieuwsgierig naar de vrouw die gedeeltelijke de taken van moeder heeft overgenomen.

Goedemorgen, ik ben….De thuiszorgdame die bij het aanrecht staat draait zich om….dit kan toch niet waar zijn….dochter staat oog in oog met de dame die haar in de supermarkt in het begin van het jaar nog een heel lang samenzijn met moeder toewenste.
Dochter en thuiszorgdame zijn alletwee helemaal confuus en doen hun verhaal aan vader die niet weet wat hij hoort maar erg blij is dat de thuiszorgdame ook door dochter met open armen ontvangen wordt.

Hoezo toeval ???….
Moeder knipoogt vanuit de hemel naar haar dierbaren….

—————–

De thuiszorgdame heeft nog drie jaar met heel veel liefde en plezier bij vader gewerkt.
In mei 2006 sterft ook vader.

9 thoughts on “Een knipoog!!!

  1. Hanny, wat heb je dit liefdevol geschreven.
    Het moet wel heel fijn geweest zijn om te weten dat er zo,n lieve vrouw voor vader ging zorgen na het overlijden van moeder.
    Ik ben momenteel ook erg blij met de lieve mensen die elke dag bij mijn ouders komen voor de benodigde hulp. daardoor heb ik weer wat tijd voor de leuke dingen met hun.

    Ik las bij Melody dat jij en je dochter ook naar Emmen komen,dat maakt dat ik me er nog meer op verheug!

  2. Lieve schat, jij weet hoe ik over zulke zaken denk.

    Ik ken een moeder met 2 dochters en 1 die zich haar dochter voelt… ik weet hoe zij met die meiden en andere mensen omgaat. Een echte moeder nu die toen een echte dochter was… en ik ben er trots op haar te kennen!

    Er zijn daarboven velen die als engelen over ons waken en ons met de juiste mensen in contact brengt!

  3. Hier word ik helemaal stil van. Toeval bestaat niet, maar toevallige ontmoetingen bestaan wel. Wat fijn, dat er meteen zo’n goed contact was. Geeft zeker een heel goed gevoel.
    Mijn vader bleef ook alleen achter. In Nijverdal, en ik ben /was nog steeds blij en dankbaar voor de goede zorgzame hulp die haij had. Geeft een boel rust als jezelf zo’n 100 km bij ‘em vandaan woont.

  4. Tjonge Hanny, je schrijft niet vaak maar als je het doet, weet je me wel te raken. Wat een ontroerend verhaal is dit. Het laat me denken aan vroeger. En nee, ik geloof in het geheel niet aan toeval. Enfin, je zienswijze staat aan het einde al duidelijk vermeld.

    Hanny, bedankt voor dit prachtige praktijkverhaal.

Spreken is Zilver, Zwijgen is Goud. Zo leuk.... dat jij mij bezighoudt!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s