De wachtkamer….wachtruimte….

Wachtkamer…
wachtruimte…
in een ziekenhuis.

Zo was ik de afgelopen week twee keer in een wachtruimte van een ziekenhuis.

Niet voor mezelf…
De eerste keer ter ondersteuning van de jongste dochter, die een afspraak had bij de kaakchirurg voor drie verstandskiezen die getrokken moesten worden.
De tweede keer met manlief die naar de oogarts moest, en een chauffeur nodig had voor na de behandeling die hij moest ondergaan.

Je komt in een wachtruimte, je meld je aan….
Je mag plaats nemen….
Je kijkt om je heen en ziet dan dat we niet de enige zijn die moeten wachten,
deze kaak en tandheelkundige wachtruimte wordt gedeeld met de afdeling…urologie.

Dochter C. is erg nerveus voor wat er komen gaat en let dan ook niet zo erg op de dingen die zich in de wachtruimte afspelen.
Mams die zelf dus niets heeft te vrezen kijkt  wat om zich heen….
mensen observeren is toch wel leuk !!!

Haar oog valt op twee agenten die aan een tafeltje zitten met tussen hen in een geboeide man, de agenten praten wat met elkaar, de geboeide man zit er recht voor zich uit starend bij.
Wat gaat er door zijn hoofd….je zou het graag willen weten.

Er komt een man bij de baliemedewerkster en is erg zenuwachtig hij spreekt vrij luidruchtig en is snel in zijn woorden…
IK moet hier zijn, maar ik wil liever door mijn eigen tandarts geholpen worden…ik wil geen behandeling…ik kom alleen maar even kijken en wil eerst een gesprek.
De baliemedewerkster hoort de nerveuze man aan en hoort/ziet dat hij een licht verstandelijke beperking heeft .
…Heeft u een brief bij u ?
…Ja die heb ik, zegt de man
…Heeft u een ponskaartje ?
…ja die heb ik,
…Vind u het erg om hier te zijn en bent u erg nerveus,?
…Ja, ja jaja,
De baliemedewerkster staat hem heel rustig te woord en zegt hem dat dat hij eerst een gesprek krijgt als hij dat graag wil, de man mag plaats nemen bij ons in de wachtruimte.

Een man tegenover ons aan de tafel wordt opgeroepen door de afdeling urologie.
Hij komt even later terug en schud zijn hoofd…ik moet voor dit onderzoek een plas doen maar het lukt niet dus moet ik weer wachten…

Dochterlief wordt opgeroepen, mams gaat ook mee dat is onderling afgesproken.
Na enig overleg met de kaakchirurg wordt er besloten geen drie maar eerst twee verstandskiezen te trekken, anders zou ze een week lang niet goed kunnen eten.
Ze krijgt de nodige venijnige prikken voor de verdoving van de kaak en de omgeving daarvan, geen pretje dat kon mams zien aan dochterlief haar krampachtig gebalde vuisten.
Na de prikken mochten we weer plaats nemen in de wachtruimte, de verdoving moest inwerken…

De agenten en hun geboeide man zaten er ook nog, weer denk je…man wat heb je toch gedaan dat je hier zo voor je uit starend geboeid zit met twee agenten…
De geboeide man wordt opgeroepen door de afdeling urologie, xe9xe9n van de politieagenten gaat mee en ook deze geboeide man moest een verplichte plas doen maar dan met een agent in zijn kielzog  dus ook mee de WC in, maar wat bij de tegenover ons zittende wachtende man niet lukte was bij de geboeide  man zo geklaard, en mochten agent en geboeide man weer plaats nemen in de wachtruimte.

De tegenover ons zittende man komt ook na de tweede keer opgeroepen te zijn teleurgesteld terug in de wachtruimte en  zucht…weer geen plas…weer wachten…weer water drinken….

Ja een beetje water daar had dochterlief ook wel zin in want ze had een vieze smaak in de mond, dat was lachen… ze nam een slok maar inplaats van dat het door haar keel ging kwam het water er net zo snel door de neus weer uit …de verdoving werkte dus goed…

Daar kwam de inmiddels opgeroepen zenuwachtige man die alleen maar een gesprek wilde, bijna in een draf de spreek/behandelkamer weer uit, griste zijn jas van de kapstok keek niet meer op nog om maar liep met een lach op zijn gezicht zwaaiend met zijn ponskaart de wachtruimte uit.

Voor de derde keer kwam de man die maar niet kon plassen, opgelucht de behandel kamer uit eindelijk…de aanhouder wint….
Met een lach op zijn gezicht liep hij de wachtruimte uit.

Drie kwartier waren er verstreken voordat dochterlief weer werd opgeroepen, onze vraag was of de verdoving nog wel voor honderd procent zou werken.
Dat was dus niet het geval er moest  nog extra verdoofd worden tijdens de behandeling, ook dit was heftig  de ene verstandskies was nog helemaal niet zichtbaar maar moest toch weggehaald, want hij veroorzaakte nogal wat ontstekingen.
Tijdens de behandeling  kwamen ze nog een cyste tegen, ook maar gelijk weggehaald.
We werden tijdens de behandeling goed op de hoogte gehouden met alles wat ze deden, mams mocht zelfs even meekijken.
Nadat de kiezen getrokken waren en alles netjes afgewerkt was en de instructies en medicijnen voor de pijn gegeven waren mochten ook wij gaan.
Dochterlief had veel pijn en daardoor hadden mams en dochter niet veel aandacht meer voor wat er om hen heen gebeurde.

Maar wel gezien dat de agenten met hun geboeide man ook al niet meer in de wachtruimte aanwezig waren.
Je zult dus nooit weten wat er in het hoofd van de geboeide voor zich uit starende man ging…….
Je zult dus nooit weten of hij toch nog met een glimlach de wachtruimte uitgelopen is…..

Dochterlief en haar mams lopen gearmd de wachtruimte uit, dochter met een vertrokken gezicht van de pijn en mams !!!
Die loopt met een glimlach op haar gezicht naast haar dochter want ze weet dat ze deze dag verder gaat gebruiken om  haar dochter heerlijk te verwennen en vertroetelen.

De wachtruimte waar ik met manlief zat was in een ander ziekenhuis, om acht uur s’morgens dat was erg vroeg en iedereen moest dan ook nog wakker worden…
Er waren nog maar weinig mensen aanwezig, en de mensen die er zaten hadden duidelijk nog geen zin in een gesprekje.
Ook wij zaten met onze gedachten nog bij ons warme bedje, dus hebben we maar wat zitten lezen tussen de oproepen van manlief door.
Zoveel je in het ene ziekenhuis zag en hoorde zo stil en rustig was het in het andere ziekenhuis.

Wel liepen we hier ook gearmd het ziekenhuis uit,  omdat manlief wazig zag van de vloeistof die een paar keer in zijn ogen waren gedruppeld door de oogarts.
Met en glimlach op het gezicht stapten we in de auto en heb ik manlief weer heelhuids thuis gebracht waar ik hem de hele dag lekker verwend en vertroeteld heb….   

 

12 thoughts on “De wachtkamer….wachtruimte….

  1. Ik heb het met bewondering gelezen,hoe jij een lezer kan boeien, met je eigen observaties, is super.

    Gaat het al weer wat beter met de patienten?
    Wel vervelend dat je dochter deze hele procedure nog een keer mee moet maken.
    groetjes

  2. De verhalen ken ik natuurlijk al doordat je ze verteld hebt, maar leuk om nog eens te lezen. Dat vertroetelen daar ben je een kei in, dus beide patixebnten zijn snel weer boven jan. En dat is ook zo, weet ik inmiddels. Dikke kus

  3. Het is je wel gelukt hoor, twee keer zelfs. Ik heb er eentje van geplubiceerd.
    Misschien denk je dat het niet lukt vanwege dat ik eerst de reacties goed moet keuren.
    Dit wil ik vanwege spam en kwetsende reacties, daar heb ik geen zin in dat die (ongelezen door mij) op m,n blog staan.
    Hehe wat een zin, maar je begrijpt me vast wel

  4. Ik loop bijna dagelijks in een ziekenhuis. Niet omdat ik er als patixebnt moet zijn of er met een patixebnt naar toe moet, gelukkig maar, maar omdat ik er werk. Zoals jij een wachtkamer beschrijft, heerlijk om te lezen.

    Liefs,

  5. Wat schitterend beschreven, net alsof ik er zelf bij was…..

    En ja…. een verwennende en vertroetelende moeder wil ik ook wel, maar om nou daarvoor zoveel pijn in het smoeltje te moeten hebben, nee dankje… ach ben geen verwennende en vertroetelende moeder gewend en wat je niet kent kan je niet missen toch?

    Die man en die dochter van jou boffen maar met je!

    LIefsssssssssss

  6. och die kaakchirurgen ook altijd met hun vreselijke spuitjes.
    Ik moet zelf ook binnenkort naar de tandarts, hou mijn hart vast.

    als ik zie wat ze inmiddels al bij mijn man hebben uitgespookt brrrrr…

Spreken is Zilver, Zwijgen is Goud. Zo leuk.... dat jij mij bezighoudt!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s