Sam ons hondekind……

Hij is vijftien jaar…….

Onze kleine Sam, een kruising tussen een Maltezer leeuwtje en een Yorkshire terrier.

Zijn jaren beginnen te tellen…..

Niet aan denken……
of juist toch…..

Sam is gelukkig nog zo duidelijk aanwezig en laat zich ook zeker wel horen als hij dat nodig vind.

Sam kwam als drie jarig hondje bij ons, vanuit een dierenopvanghuis.
Met duidelijk een eigen karaktertje en bepaalde eigenschappen waar we niet van op de hoogte waren.
Het bekende postbode verhaal, alles wat door de brievenbus komt wordt met grof geweld door ons klein mormel ontvangen.
En oh wee als de bel gaat dan wordt het een spelletje wie het eerst bij de deur is, als Sam degene die aan de andere kant van de deur staat niet kent laat hij dat ook wel weten .
En hoezo….ik hou niet van honden laat dit niet tot Sam zijn oortjes doordringen, want dan wil hij juist graag bij je zijn en anders vertoond hij zij kunstjes wel om je te imponeren….
Dit klinkt  misschien alsof wij een klein monstertje in huis hebben, maar niets is minder waar.

1030334_img

 

Hij is erg lief en aanhankelijk…..
ook naar een ander toe, maar wil zo langzamerhand toch het liefst bij ons zijn.

Sam troost…. als je verdrietig bent.
Sam is blij als jij blij bent …..
Sam gaat als wij  slapen heel stilletjes op het voeteneind liggen…..
Sam is een levende knuffel….
Sam is ons lief hondekind….

Sam wordt doof……
Sam krijgt staar op zijn oogjes….
Sam heeft verlatingsangst….
Sam huilt zachtjes als hij iets wil en wij het niet direkt begrijpen…..
Sam heeft epeleptie……(gaat gelukkig goed met medicijnen)
Sam is ons lief hondekind….

Sam ….we zullen er voor je zijn, zolang je bij ons bent.
……Jij ook voor ons ??……

5 thoughts on “Sam ons hondekind……

  1. Zelfs ik weet als enorme hondenhater, hoe zeer je op een dier gesteld kan zijn.

    Ik kom van een boerderij ( geen veeteelt )
    Mijn vader kocht ieder voorjaar een potlam vanwege het feit dat die het gras om de boerderij kort hield.
    In het najaar verkocht hij dan het inmiddels grote beest.

    Eens hadden wij er een die met ons speelde.
    Dagelijks hadden wij de grootste lol met dit dier.
    En als dan de laatste avond komt dat hij nog bij ons is ( de veehandelaar kwam ze altijd hxe9xe9l erg vroeg ophalen ) wilde je hem eigenlijk bij je in bed stoppen.
    En het allerergste was, de lege ketting die je de volgende ochtend zag!

  2. Dag wijffie, wat heb je dat weer mooi beschreven en wat herken ik het goed!
    Zo had ik het een paar jaar geleden kunnen schrijven over Rakker, onze 1e hond die we na ruim 18 jaar moesten laten gaan.

    KNuffel m maar lekker zoveel je kan hoor!

    Liefs Mel.

Spreken is Zilver, Zwijgen is Goud. Zo leuk.... dat jij mij bezighoudt!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s