Twee agenda dagen!.....

Een paar dagen uit de agenda van de afgelopen week……

Dinsdag….er staat een afspraak  naar Heerenveen in het winkelcentrum gepland, maar voordat we naar onze afspraak gaan eerst even naar een gezellig restaurantje voor een kop koffie met een broodje.
We worden aangesproken door een meneer in een rolstoel, die ook gezellig met een krantje aan de koffie zit.
….Koud hè zegt de man, ja daar beginnen we hier in Nederland toch altijd mee lacht hij, we lachen met hem mee voor de ‘gevatte’ opmerking om zo een praatje te beginnen met mensen die binnenkomen en ik die het dichtst bij zijn tafeltje zit ben verder zijn aanspreekpunt voor de tijd die we in het restaurantje doorbrengen, vervelend? nee hoor, na nog wat heen en weer gepraat te hebben komen we tot de ontdekking dat we samen in hetzelfde dorp in Friesland gewoond hebben en hij mijn broers wel kent maar hen ook al jaren niet meer heeft gezien door allerlei verhuizingen en verteld hij zelfs wel bij ons thuis te zijn geweest.
Er worden herinneringen van zo’n vijftig jaar geleden opgehaald, waar we als manlief de tijd niet in de gaten hield er geen einde aan het gesprek zou komen…. zo kon ik ook weer even  mijn ‘friese’ moedertaal spreken.
De koffie heb ik koud opgedronken mijn broodje gelukkig wel rustig op kunnen eten, manlief keek glimlachend toe hij wist dat mijn dag niet meer stuk kon na zo’n leuk gesprek waar ik weer even terug in de tijd was, samen met iemand die ook veel goede herinneringen heeft aan mijn/zijn geboortedorp!…

Vrijdag…gezellig een dag naar de oude Hanzestad Deventer waar manlief eerder zijn werkplek had, tenminste als hij niet op zakenreis naar het buitenland was.
We gaan met de trein…  ja ik weet dat ik ook al eens geschreven heb dat ik niet meer voor mijn plezier met de trein zal gaan reizen vanwege de “ellende” die met enige regelmaat bij de Nederlandse Spoorwegen voorkomt.
Toch wilden we het nog wel weer eens proberen, reizen met de ‘intercitytrein’ , je komt  toch wel snel en gemakkelijk van A naar B  tenminste…als alles meezit en je niet hoeft te staan in een overvolle trein en er geen vertragingen optreden, dit hebben we toch regelmatig meegemaakt en ons er van weerhouden heeft om vaker met de trein te reizen.
Het is koud er staat een gure wind als we op het station staan, maar dat deert ons niet met de gedachte in ons achterhoofd dat een warme trein ons wacht.  Mooi op tijd glijd de trein het station binnen en jawel we hebben een goede zitplaats, tegenover elkaar ieder bij het raam dus de reis kan beginnen!….
Het is een redelijke temperatuur in de trein toch heb ik het idee dat ondanks de verwarming ook de airco aan staat, ik voel een koude tochtstroom in mijn nek en langs mijn benen dus doe ik  mijn jas maar weer aan, waar manlief een beetje om moet lachen, hij is niet zo gauw koud, waar ik mij weer verdedig…je ziet toch ook dat er meerdere passagiers hun jassen of aan of over hun schouders hebben hangen?
Doe jij maar lekker je jas weer aan is zijn diplomatieke antwoord wel wetende dat dit dan einde discussie is.
…Uw plaatsbewijs graag… roept de vrolijke opgewekte conductrice, ze meld ons tevens dat we zes minuten in Zwolle hebben om over te stappen op de trein die ons naar Deventer zal brengen, er nog aan toevoegt dat we wel de hoge trappen op en ook weer af moeten om bij het juiste perron te komen en ze daarbij een lang pfffffff…..laat horen alsof ze zelf de trappen moet nemen, maar wat ze daarna zegt geeft ons moed dat alles goed zal komen…we rijden mooi op tijd, het gaat u vast en zeker lukken…fijne dag en een goede reis verder, galmt ze door de coupé.
Een tiental kilometers voor Zwolle gaat de trein langzamer rijden, errrgggg…langggzzzzaaaaam….tot hij stil staat.
…Dames en heren we moeten even voor het rode sein wachten, even uw geduld aub… waar hoor ik zoiets toch meer, o ja  als je via de telefoon een instantie aan de lijn probeert te krijgen, het verschil is dat we nu in een de intercitytrein zitten die ons van A naar B gaat brengen en ik niet in mijn eigen huis aan de telefoon zit.
…Dames en heren er is “iets” met het spoor waar we nog niet precies het juiste van weten!…sorry voor het ongemak we vragen u nog een ogenblik graag…ja we zullen wel moeten een andere keuze hebben we niet en uitstappen is toch ook niet echt een optie. We kijken op onze horloges drie…vier…vijf…en ja dan zijn daar de zes minuten die we nodig hebben voor de volgende trein.
…Dames en heren, héé, de stem van onze opgewekte conductrice, zal ze verlossende woorden uitspreken?…ik heb geen prettige mededeling, deze intercitytrein gaat door problemen op/bij het spoor niet verder dan  Zwolle, daar kan een ieder zijn weg vervolgen via de aangewezen tijden en treinen die er op dat moment op het station klaar staan, we wensen u een fijne dag en een goede reis verder, galmt ze door de microfoon…
We laten een langgerekt pfffffffff, horen, gelukkig moeten wij in Zwolle toch een overstap maken dus vervolgen we onze weg naar Deventer  nadat we eerst in Zwolle met ferme sprongen de trappen nemen en de daarop volgende trein nog net op het nippertje halen en met een drie kwartier vertraging veilig in Deventer aankomen…..
Viel allemaal wel mee toch?
Nog een keer???….