Het is een gevoel…
een gevoel van weemoed,
een gevoel van verlangen.
Het was, het gevoel…
Ze trapt stevig door…het wordt al flink donker buiten, het is guur er staat een straffe wind maar ze vind het niet erg ze wil voelen dat ze buiten is dat het winter is en dit bij het jaargetijde hoort.
Haar fietsmand zit vol met boodschappen, ja ze heeft ook wel een auto maar ze wil zoveel mogelijk buiten zijn het maakt haar hoofd vrij van gedachten die ze liever niet wil en fietst zelfs daarvoor graag nog een blokje om.
Ze ziet over het omgeploegde donkere land in de verte de lichten van auto’s die over de snelweg rijden en vraagt zich af waar toch al die mensen naar op weg zijn!
Terwijl ze doorfietst gaan haar gedachten even terug in de tijd.
….Het is al donker als Jopie op haar knietjes voor het raam zit en turend naar buiten kijkt. Waarom hangt ze daar zo vol spanning te wiebelen op de stoel.
Wacht ze op iemand?… Kijk daar in de verte ziet Jopie tussen de bomen door een lichtje aankomen is het een fietser of een brommer het gaat niet zo snel dus is het een fietser….en komt het lichtje het pad oprijden waar Jopie woont?
De fietser fietst door, daarna nog een fietser die voorbij fietst……
Jopie roept naar haar broertje dat het wel erg lang duurt maar dan ziet ze in de verte tussen de bomen door weer een lichtje aankomen, zou het háár zijn waar Jopie op zit te wachten…. zou het lichtje Jopie haar kant op komen?
Haar knietjes beginnen zo langzamerhand pijn te doen van het lange wachten.
Het blijft heel erg spannend want Jopie weet dat er ieder moment een lichtje hun pad op kan komen rijden.
Dan is daar weer een lichtje en ja hoor het komt het pad op……Jopie laat zich van de stoel zakken en rent naar de deur want ze weet daar is moeder die boodschappen heeft gedaan en altijd iets lekkers voor Jopie en haar broer(tje) in de fietstas heeft.
Jopie vliegt haar moeder om de hals ze is blij dat moeder er weer is en wacht in spanning af wanneer moeder de fietstassen uitpakt of er ook wat lekkers voor haar bij zit!…
De gordijnen gaan dicht want moeder is nu thuis en Jopie gaat dicht bij de warme kachel zitten en knabbelt kleine stukjes van haar stukje chocola wat moeder meegenomen heeft en ze voelt de warmte die het hele huis uitstraalt….
Misschien zitten er moeders in de auto’s die in de verte over de snelweg rijden en zijn er boodschappen gedaan en hebben ze ook iets lekkers voor hun kinderen bij zich!..
die als ze moeder thuis horen komen vanachter hun Laptop of iPad roepen ‘mam heb je ook ….chips meegenomen?
Ze pakt de boodschappen uit haar fietsmand en geniet van een kop thee die manlief voor haar heeft ingeschonken, en voelt de warmte die het hele huis uitstraalt…
Ondanks alles is zij toch een dikke (met een hele kleine) bofkont
-x-♥
Hahaha, ja ik kan dit alleen maar beamen!
kussssss
Warmte en geborgenheid, daar draait het om…
Ja dat is iets in je leven wat je graag wilt voelen!…..
Groetjessss
mooi
Dankjewel!…..
Groetjessss
Een mooi verhaal, en zoals ik jou ken moet dit wel een verhaal vanuit jouw jeugd zijn Hanny!
Meis, ik hoop dat je samen met Melody en mij weer eens van een kop warme thee zult gaan genieten!
Mijn vader noemde mij vroeger altijd Jopie!…..
En die kop thee dat gaat vast en zeker gebeuren Gees.
kussssss
Zo te lezen kom je uit een warm nest. Een betere basis kun je als mens niet krijgen!
Groetjes Mirjam Kakelbont
Ja, daar kan ik gelukkig met liefde op terug kijken.
Groetjesss
Hoi Lieverd, ik kom je zo maar even een groetje brengen, nou ja…zomaar? Nee, gewoon omdat je zo af en toe weer es in mijn gedachten bent!
Dankjewel lieve Gees, je bent ook regelmatig in mijn gedachten hoor…….
liefssssss.
Ontroerend stukje. Ik moest bij het lezen heel erg denken aan
Amsterdam
5 jaar
Moeder werkt
Moeder komt thuis
De opluchting
De warmte
De warme chocolademelk
Het speculaasje|
De gezelligheid
De tijd
Het gevoel
Ach, kon dit ooit nog eens terugkomen
Dank je wel, F en F
Ja Plato, zo nu en dan weer even kind zijn en onder de vleugels van je ouders je veilig voelen…….weg boze wereld!!!…..;-)
Liefssss