De vriendelijke man….

Gedachten!…..
gedachten ze komen,
gedachten doordringen,
soms je bestaan.
Gedachten gaan…
gedachten!…..

Februari 2012
Het was al gepland, maar hadden vooraf niet voorzien dat we het echt ook zóó nodig hadden, ons weekendje ‘weg’ op de Veluwe.

Het is guur er staat een straffe wind, dikke donkere wolken dreigen dat er buien aan gaan komen toch willen we naar buiten een eind lopen!…
De wandelschoenen aan paraplu mee, is die niet voor de regen dan dient hij wel als wandelstok. We hebben de pas er flink in, zwijgend lopen we naast elkaar met ieder onze eigen gedachten….
We dwalen af van de paaltjesroute maar dan is de route toch langer dan we verwacht hadden en willen ergens wel een kop koffie drinken, maar dan is er net in de verste verte geen restaurantje te vinden.
We lopen verder…..

Hij komt ons luid blaffend tegemoet gerend een grappige kleine jack russel en je kunt mij op de knieën krijgen voor zo’n kleine viervoeter, de kleine (pup) ‘jackie’ laat zich flink aanhalen.
Goedemiddag….hoor ik een donkere mannenstem zeggen, ja natuurlijk bij zo’n klein hondenmormel hoort ook een baasje.
Het werd een aangenaam gesprek, deze vriendelijke man had tweehonderd meter verderop een camping aan de bosrand, met vaste chalets en verhuur van een vakantiehuis(je)
Zijn hobby kwam ter sprake ‘loop maar even mee’ zei de man……
Ja maar we…….er was geen ontkomen aan de vriendelijke man met de kleine ‘jackie’ draaide zich om en wij volgden gedwee.
Wat we toen in een grote schuur zagen staan deed onze mond open vallen….
Een schitterende trouwkoets en een prachtige gerestaureerde oude koets dan nog een mooie arre-slee waar hij nog mee bezig was om deze van een nieuwe verflaagje te voorzien. En de man vertelde….vertelde….en vertelde, ondanks de prachtige verhalen hadden we ondertussen al en paar keer aangegeven dat we verder wilden gaan, maar zijn verhalen bleven ons toch ook boeien.
Buiten de bruidsparen die konden kiezen welke koets ze wilden voor hun trouwdag, had hij nog een “wagen” in een andere schuur staan waar hij ritten mee maakte door de bossen en de grote heidevlaktes van de prachtige omgeving daar.
Natuurlijk moesten we ook het mooie glanzende zwarte friese paard nog bewonderen, en niet te vergeten ‘het’ vakantiehuis(je)….
Het werd nu  toch echt tijd om te vertrekken, maar wel met de afspraak dat we terug zouden komen na de zomer en dan jawel in het vakantiehuisje!…

Het is zover…….oktober…2012
We zijn onderweg naar het vakantiehuisje van de vriendelijke man die we acht maanden daarvoor bij toeval hadden ontmoet.
Zou hij nog wel zo vriendelijk zijn? zou zijn vrouw die we later nog een keer aan de telefoon hadden ook zo vriendelijk zijn? we wisten toen nog niet wat we nu wel weten!…..

Hallo, daar zijn we dan……
Een strak geklede dame deed open en heette ons hartelijk welkom, liep voor ons uit en maakte ons wegwijs in “het huisje”.
De inrichting was jaren zestig/zeventig, met nog perzische tapijtjes op de tafels ook in de hal op de vloer, maar alles was super schoon en je kon niets bedenken of het was aanwezig.
De vriendelijke man kwam ook aanlopen en zowel de man als de vrouw praten honderd uit ….alsof ze ons al jaren kenden.
Hebben jullie wel eens wilde zwijnen in het donker in de natuur gezien? vroeg de man.
Nee???…   ( manlief wel die is op de Veluwe groot gebracht)
Oké zei de man, acht uur kom ik jullie halen en rijden we door het bos op zoek naar wilde zwijnen!….Precies acht uur stapten we in de ‘Landrover’ manlief voorin, de vrouw en ik achterin. Na enige tijd rond gereden te hebben en ondertussen de leuke anekdotes van de man aangehoord te hebben en zo ook onze lachspieren behoorlijk getraind werden die de laatste tijd nogal vast waren gaan zitten…zagen we ze ineens.
……Kijk daar,  in de verte aan de kant van de weg in de berm glinsterende oogjes in de koplampen van de auto, dichterbij gekomen zagen we ze…vijf zwijnen.
Maar dan…. de vrouw naast me deed haar autoraam naar beneden en gooide oud brood naar buiten, wat we toen zagen en hoorden was gewèldig van alle kanten kwamen de zwijnen aangerend van groot tot klein.
We genoten van dit geweldige spektakel in de donkere avond.

Na onze ‘zwijnenrit’ werden we nog uitgenodigd door het echtpaar om mee naar binnen te gaan en daar een paar films van de omgeving te gaan bekijken.
Het was één van de gezellige ontmoetingen die week.
Samen met het echtpaar hebben we die week nog een avond wilde zwijnen, reeën, en een edelhert gezien, een prachtig avond waarbij de maan ons hielp door bij te schijnen zodat we dit schouwspel  nog beter konden bekijken.
Verder nam de man ons nog een middag mee voor een rit met twee paarden en wagen door de bossen, het was koud maar goed aangekleed zaten we te genieten  van de prachtige kleuren die de herfst ons als een kadootje gaf.
Het bruine beukenbladtapijt ritselde onder de hoeven van de paarden
De verhalen van de man over de omgeving waren indrukwekkend hij liet de paarden dan ook regelmatig even stilstaan!…

Een week waar we twee erg aardige gastvrije mensen hebben leren kennen.
………We voelden ons meer als welkom die week……

Een zonovergoten koude dag, wandelschoenen aan de kraag omhoog, zo gaan we een eind lopen!….
We hebben de pas er flink in, zwijgend lopen we naast elkaar met ieder onze eigen gedachten!…
…….Dankbare gedachten……

.

8 thoughts on “De vriendelijke man….

    • Dankjewel Plato…..
      Ja wij zijn van hetzelfde jaar ;-) ….en ja we laten het maar “gelaten” op/over ons (af)komen toch? Heb jij de nodige formulieren al ingevuld? :-) om straks toch wat brood op de plank te krijgen? :-))
      Liefsss

Spreken is Zilver, Zwijgen is Goud. Zo leuk.... dat jij mij bezighoudt!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s